Als we even mogen dromen… Tien voorstellen voor wilde en natuurlijke kleiputten!

Vlaanderen is één van de dichts bevolkte regio’s ter wereld. En dan zeker tussen Antwerpen en Brussel, geklemd tussen A12 en E19. Open ruimte is zeldzaam, en stukjes groen die hun gang mogen gaan zijn dat nog meer. En dat terwijl er meer dan ooit nood is aan natuur als rust en stilteplek.

Wat niet? Geen park met strakke gazonnetjes, een eenzame boom en veel beton. En niets tegen commerciële uitbating, maar de kleiputten zijn daar niet de plek voor.

Wat wel? Als we even mogen dromen:
1. Een stukje “wildernis”, niet gepland en in een strak keurslijf, maar wild, waar natuur gewoon natuur kan zijn
2. Met slingerende wandelpaden. Niet verhard, maar op natuurlijke wijze het reliëf volgend
3. Semi-verhard fietspad dat Terhagen met Reet verbindt
4. Voor de mountainbikers een uitdagend parcours, met natuurlijke hindernissen
5. Een zanderig ruiterpad van de manage tot de Rupeldijk, langs een wilde bloemenweide en vijvers met wuivende rietkragen
6. Hondenweide
7. Een kern met moerassige bossen – als retentiebekken tijdens natte periodes. De wisselende waterstand maakt het op natuurlijke wijze moeilijker toegankelijk, prima rust en stilte gebieden voor fauna
8. Maximaal behoud van wat er nu al is en niet gesaneerd moet worden – anders is deze droom er enkel voor onze (klein) kinderen...
9. In een streek die hoofdzakelijk zo plat is als een pannenkoek, is elke variatie in het reliëf waardevol
10. Bewaren van de meest markante elementen van honderden jaren kleiontginning

27 augustus 2018 - peter c